*-_-*Revish Combination*-_-*

3

ริวเดินไปเรียนเหมือนเดิมทุกวัน เพียงแต่วันนี้ลงมาถึงส่วนกลางของหอพัก แล้วต้องหันไปมองที่ lobby เพื่อดูว่าจะมีคนมาคอยเหมือนเมื่อวานรึป่าว

แต่ก้ไม่เป็นอย่างที่หวังเอาไว้ หรือเป็นเพราะเมื่อวานเราบอกเค้าว่าไม่ต้องมารออีกนะ แต่ถึงอย่างไรนั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคที่ทำให้ริวเดินไปเรียนคนเดียวไม่ได้

วันนี้ไม่ต้องเร่งรีบเหมือนเมื่อวานเนื่องจากตื่นก่อนนานมากๆ อีกอย่างเรียนครึ่งวันวันนี้เลยมีแพลนว่าจะไปดูหนังสือทำโครงงานก่อนแล้วค่อยแวะไปเดินเล่นแถวสยาม

...............................................

เลิกเรียนแล้ววันนี้ริวรู้สึกแปลกที่ไม่ได้ยินเสียงอีตาท๊อปมากวนประสาท แต่นั่น!!!! พูดยังไม่ทันขาดคำเลย

"เลิกเรียนแล้วหรอ ไปกินข้าวด้วยกันป่ะ เราไม่มีเรียนแล้ว" ท๊อปเดินเข้ามาถามด้วยอารมณ์ที่ดีผิดปกติ

"อารมณ์ดีจังนะ" ริวแกล้งทำเป็นเมินหน้าใส่แล้วเดินหนีไปเฉยๆ ปล่อยให้ท๊อปยืนงง สักพักก็หยุดเดินแล้วหันมา "เออยืนอยู่นั่นแหละ จะไม่ไปกินข้าวใช่มั้ย" แล้วริวก็ออกเดินไปด้วยความรวดเร็ว

"ครา้บบบบบบบบบบบบบบบบ" ท๊อปยิ้มแป้น วิ่งตามไปติด

ถึงโรงอาหารแล้ว ทั้งคู่สั่งอาหารมาทานกันบนโต๊ะ กินไปได้สักพัก ริวก็เป็นคนเริ่มบทสนทนา

"เดี๋ยวไปหาหนังสือทำโครงงานกันนะ" ริวพูดไปกินไป จะได้ไปทำงานเร็วขึ้น

"ก็ได้ เรามีเรียนแค่ครึ่งวันเหมือนกัน ไม่รู้จะไปทำอะไร"

"หรอ งั้นหาเสร็จแล้วไปเดินสยามกันมั้ย" ริวถามท๊อปไปกินไป เหมือนเป็นการถามแบบส่งๆแต่นั่นก็ทำให้ท๊อปดูดีใจจนสังเกตุได้

"อะ...อะ..อะไรนะ เอ่อออ ไปสิ เบื่อๆอยู่ไม่มีไรทำ" ท๊อปคิดว่าการส่งข้อความไปเมื่อคืนนี้ ได้ผลเหมือนกัน

ทานข้าวกันเสร็จแล้ว ทั้งสองคนก็กำลังจะไปหอสมุดของมหาวิทยาลัย เพื่อทำงาน ทั้งคู่เดินไปด้วยกัน โดยไม่พูดอะไรกันอีกเหมือนเคย อาจจะเป็นเพราะ ริวไม่เปิดโอกาสให้ท๊อปได้พูดเลย เดี๋ยวก็คุยโทรศัพท์ คุยเสร็จก็เอาหูฟังใส่หูฟังเพลง แล้วก็เดินมาถึงห้องสมุด ทั้งคู่เก็บทุกอย่างใส่จกระเป๋า ปิดเสียงโทรศัพท์ แล้และเข้าห้องสมุดไป

"เด๋วนายไปหาหนังสือเกี่ยวกับการพัฒนากังหันวิดน้ำ และ ความเกี่ยวข้องกันทางวิทยาศาสตร์นะ ส่วนเราจะไปหาข้อมูลเรื่องกังหันในอินเตอร์เนตเอง"  ริวสั่งการทุกอย่าสมแล้วที่เพื่อนๆเลือกให้เขาเป็นหัวหน้ากลุ่ม

"โอเค หาเร็วๆแล้วกัน เจอกันตรงโต๊ะโซน พี 7 ปีกขวานะ" แล้วท๊อปก็เดินไปหาหนังสือทันที ด้วยความที่ท๊อปมีความสามารถพิเศษด้านการหาหนังสือ ไม่ถึงห้านาทีท๊อปก็หาเจอทุกเล่มที่ริวสั่งไว้ จึงมีเวลาเหลือพอที่จะเดินไปหาหนังสืออ่านเล่น ท๊อปหาดูตามชั้นอยู่สักพัก ก็เจออยู่สองเล่มที่น่าอ่านจึงหยิบมาด้วย แล้วก็เดินไปรอที่โซนที่นัดริวไว้

"หาอะไรนานจัง หนังสือแค่ไม่กี่เล่ม" ท๊อปไม่พูดอะไรเอาหนังสือวางลงแล้วก็นั่งตรงข้ามกับหัวหน้ากลุ่มแสนดุคนนี้ ริวไม่ชักช้า หยับหนังสือขึ้นมาดู แล้วก็ต้องอึ้ง เมื่อหนังสือที่เอามาดูนั้นเป้นหนังสือที่ท๊อปหยิบมาอ่านเล่น เมื่อผมตกหลุมรักผู้ชาย กับ อาการที่เรียกว่ารัก

"นายอ่านหนังสือแบบนี้ด้วยหรอ หน้าไม่ให้เลยนะ" ริวพูดเหมือนจะกลบเกลื่อน ความสงสัยที่อยู่ในหัว นายเป็นเกย์หรอเนี่ย เอาน่า อย่าโจ่งแจ้ง ค่อยๆดูไปแล้วกัน

"ก็ทำไมล่ะ เค้าไม่ให้ผู้ชายอ่านหนังสือแบบกันตั้งแต่เมื่อไหร่" ท๊อปยังคงกวนประสาทริวได้เหมือนเดิม สุดท้ายนั่นก็เป้นการเปลี่ยนประเด็นที่ดีเลยทีเดียว

"โอเคหนังสือที่หยิบมาก็ดี เอาเปนว่า เดี๋ยวเราไเลยดีกว่า ไหนๆก็หาหนังสือได้และ เรียบร้อยแล้ว ไว้เจอเพื่อนๆค่อยว่ากันอีกที" ริวพูดจบก็เก็บของไปด้วย "แล้วจะไปสยบามกับเรามั้ยเนี่ย" ถามท๊อปโดยไม่สนใจว่าท๊อปจะเห็นว่าไง

"ไม่ไปมั้ย มาด้วยขนาดนี้แล้วเนี่ย" ว่าแล้วท๊อปก็หยิบหนังสือทั้งหมด7เล่มที่ เคาวท์เตอร์ยืมคืน ริวแบ่งหนังสือไปถือสี่เล่ม พร้อมกับหนังสือเรียนที่ถืออยู่มาดูจะเยอะเกินไป เดินมาได้สักพัก ท๊อปเห็นว่าริวเริ่มจะถือไม่ไหวแล้วจึงถือให้

"มาเราช่วยถือนะ เห็นไม่ไหวอยู่เนี่ย ไม่ต้องฝืนหรอก" ท๊อปพูดพรางยื่นมือไปหยิบหนังสือจากมือริวมา

"มะ....ไม่เป...." "ไม่ต้องมาปฎิเสธไม่ไหวก็ยอมรับและส่งหนังสือมาซะ" ท๊อปพุดจบก็แย่งหนังสือมาถือทั้งหมด ริวก็ไม่ได้ขัดอะไรเพียงแต่ เกรงใจเท่านั้นเอง

ทั้งคู่เดินทางมาถึงสยามจนได้ นี่ก็ปาเข้าไปบ่ายสามโมงแล้ว ด้วยความที่นิสัยริวเป็นคนชอบเข้าร้านหนังสือเป็นประจำเวลามาเดินห้างมาถึงริวรีบตรงไปที่ Kinokuniya ทันที

"เดี๋ยวสิรอด้วยจะรีบไปไหนเนี่ย" ท๊อปพูดถามอย่างสงสัยจากอาการเดินเร็วของริว

"ตามมาเหอะ เดี๋ยวไม่ทัน" แล้วทั้งสองก็ไม่พูดพล่ำทำเพลง เดินมาจนถึงร้านจนได้ วันนี้คนเยอะมากนั่นเป็นเพราะที่นี่มีงานเปิดตัวหนังสือนั่นเอง

"โหยมาทำไมเนี่ย คนเยอะจะตาย แออัดว่ะ" ท๊อปบ่นทันทีที่เห็นคนเยอะมากมายขนาดนี้ ด้วยความที่เปฯคนไม่ชอบที่ๆคนเยอะ หรือเรียกว่า socialphobia ก็ได้

"เออ งั้นก็รอตรงนี้แหละ เด๋วเข้าไปเอง รู้มั้ยวว่าวันนี้ นักเขียนที่เราชอบที่สุดมาที่นี่ เราจะพลาดได้ไงล่ะ" ริงพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิดใส่ท๊อปแล้วก็เดินตรงไปที่ที่นักเขียนคนนั้นนั่งแจกลายเซนต์อยู่ ส่วนท๊อปก็ยืนรออยู่ตรงหน้าร้านอย่างไร้อารมณ์

ผ่านเวลาไปสักพักหลังจากที่ริวไปยื้อแย้งลายเซนต์จากนักเขียนคนดัง พร้อมกับซื้อหนังสือเล่มล่าสุดที่เพิ่งเปิดตัวไปด้วย ท๊อปยืนถือหนังสือเกือบสิบเล่มไว้ในมือ หนักก็หนัก แต่ก็พูดอะไรไม่ได้ หาเรื่องเอามาถือเองนี่หว่า

ไม่นานริวก็เดินออกมาพร้อมกับหนังสือที่เพิ่งซื้อ 

"ขอโทษนะที่ให้รอนานไปหน่อย" ริวพูดพร้อมกับทำหน้าบู้ใส่ เป็นเชิงง้อท๊อป

"ไม่ได้โกรธอะไรนิทำไมต้ิองขอโทษด้วยล่ะ"ท๊อปพูดเสร็จก็ยิ้มให้ริวเกร็งๆ "แล้วจะไปไหนกันดี เราอยากดูหนังจะเป้นไรมั้ย ถ้าจะดูหนังด้วยกัน" 

"ไม่เป็นไร ถ้าท๊อปเลี้ยงเราก็ตามสบายเลย" "ใครบอกจะเลี้ยง ถ้าจะดูก็ออกเอง ถามไปงั้นแหละ ถ้าไม่ดูจะได้ดูคนเดียว ฮาๆๆๆ" ท๊อปก็ยังคงเปลี่ยนอารมณเร็วและกวนประสาทริวได้อีกเหมือนเคย

"เออ  งั้นไม่ดูดูไปคนเดียวเหอะ" ริวงอลท๊อปพูดจบก็หันหน้าหนีแล้วทำท่าจะเดินไปที่อื่นแต่ท๊อปคว้ามือไว้ก่อน

"โอเคๆๆๆๆ  เลี้ยงก็เลี้ยง แต่ริวต้องเลี้ยงข้าวเรานะ" ท๊อปยักคิ้วให้ ริวส่งยิ้มเจ้าเล่ห์กลับมา

edit @ 4 Jul 2009 18:02:03 by Zephyr